Vatanımdan soğuk bir ses geliyor; bize yasaklanmış bir toprağın komşusu. Bu coğrafyada yaşanan her olayın hali Kürdistan’a benziyor.

Yalnızca Kürdistan’da değil, tüm dünyada hayal yaşamın içinde tutsak düşmüş durumda. Onun ülkesinde de durum böyledir. Bazı hikâyeler vardır; dile geldiklerinde sayfalar korkar ve birbirinden uzaklaşır. Onun hikâyesi de acıyla dolu olaylardan biriydi. Yüreğinde büyük bir arzu taşıyordu; adına aşk denilen bir arzu.

“Bütün acılar birdir”

Onun ömrü hasret içinde, halkların acısından bir yara gibiydi. Suriye’nin tüm halklarının acısının farkındaydı. Yalnızca kendi halkı değil; Araplar, Süryaniler, Türkmenler, Çerkesler ve Kürtler aynı kaderin sahipleriydi. Çetelerin Kürt halkına yönelik saldırılarıyla birlikte değerli kararını verdi ve çetelere karşı ağır bir savaşa katıldı. Halkların özgürlük göğünde özgür bir kelebek olma kararını aldı. 2017 yılında çetelere karşı savaşta ağır yaralandı; fakat bir an bile mücadelesinden vazgeçmedi. 2018 yılında Türk devleti Efrîn’e saldırdığında ise öfkesi doruğa ulaştı. Artık büyük saldırılara karşı büyük mücadelelerin gerekli olduğunu anlamıştı.

“Vatandan uzaklık”

Yine senden uzağım ey vatan; hasretlerin gemisinde boğuluyorum. Senden uzaklaştığımda, bu korktuğumdan değildir! Senden uzaklaşıyorum, çünkü seni seviyorum. Senin gençlerin ağır bir uykuya daldı, kızların ise derinden inliyor. Bugün dağlara girmem, yüksek doruklarda senin nefesini içime çekmem gerekiyor. Ey vatan, ne kadar uzak olursan ol, kalpte o kadar ışığa dönüşürsün.

“Büyük karar”

Berfîn Zîlan, 2018 yılında Kurdistan dağlarına geçti. Çetelere karşı savaştan edindiği tüm deneyimlerle kendisini uzman bir savaşçı düzeyine ulaştırdı. Bir süre Gare alanında kaldıktan sonra, Türk devletinin işgalcilerine duyduğu öfkeyi boşaltmak için yönünü Zap’a verdi. Zê Nehri’nin kıyısında, üç yoldaşının yanında düşmana karşı profesyonel bir savaş yürüttü. Son ana kadar anlamlı yaşadı ve Kürt yoldaşlarıyla birlikte Apocu bir yol arkadaşı oldu.

“Sevinç mevsimi”

Bahar mevsiminde bütün çiçekler başlarını kaldırıp tomurcuklarıyla birbirlerini doğanın aşkına çağırdığında, bütün acılar unutulur. O da özgürlük baharında gülümseyen yüzlü bir çiçek oldu. Aşkla dolu çiçeklerin topluluğu içinde sevgi duygularını yeşerttiği için mutluydu. Rîma Ebdullah biliyordu ki bahara ne kadar renk verirse, vatana o kadar yaklaşırdı. O, yüz bin kez özgür bir vatanın yüreği oldu. Halkına her saldırı geldiğinde, halkların kardeşliğine olan inancı daha da arttı.

“Yaralı umutlardan doruğa doğru”

Umutları yaralandıkça hedefi daha da büyüdü. Berfîn Zîlan, yani Rîma Ebdullah, 7 Nisan 2024’te yoldaşı Jiyanda ile birlikte Zap suyunu geçmek isterken yaşanan bir kaza sonucunda şehadete ulaştı. Anılarını yoldaşlarının yüreğine armağan etti; başı dik bir şekilde kanatlarını açtı ve ölümsüzler kervanına katıldı.